میگویند که روح مانند کودکی است. درون ما کودکی است نیازمند پرورش که اگر تربیت نیابد همه را به باد میدهد. سختگیری هم برای کودک بهتر است با لطافت توأم باشد که سرخورده نشود.
میگویند ذکر را طوری بگو که گویی به کودکی تلقین میکنی. به کودکی سخن گفتن میاموزی. همانطور منتظر بمان تا با تو تکرار کند. وقتی که طفل سخن گفتن بیاموزد، آنگاه است که به وجد میایی ، چرا که آنگاه اوست که تو را میاموزد...
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم شهریور 1386ساعت 8:37 توسط سعید
|
