خدایا مدتهاست که دیگر امیدم را از دنیایی که خلق کرده ای قطع کرده ام... دیگر باور کرده ام که دنیا با قوانینش کثافتی بیش نیست... جای آسودگی و متانت نیست. جای سختی است. جای خرد شدن است. جای خنده مستانه شیطان است. دنیای زر است و اگر نپذیرفتی زور... دنیا زباله دان آرزوهای بر باد رفته، امید های نا امید شده و بهرمندیهای لئیمانه است.
دنیا را وا گذاشته ام و می گذارم به آنها که اراده ات تعلق گرفته است. بگذار بدرند و بچرند و ببرند. کاش میشد که از این بازی که بار ها نتیجه اش معلوم شده بیرون باشم!
خدایا تو را سپاس میگزارم به بزرگواری ات، به حکومتت و به جلالت. خدایا تو را سپاس میگزارم به جریان حکومتت بر جهان. خدایا سوگند به جهان باقی! خدایا کاش آن جهان گونه دیگری باشد. کاش در آن درکی باشد که همه چیز زیبا جلوه کند. کاش در آنجا از تو و در تو باشیم.
خوش به حال عارفان که کنون هر دو جهان را با هم میبینند. خوش به حال مومنان.
خدایا تمام گناهان ما را ببخش و از ما بگذر که هنوز از الذین آمنو و عملوالصالحات نیستیم. خدایا مرا بگردان.
